Pentagon, P, Panda’s en Pizza

20160505-191043.jpg
Met Sam de Eagle op de selfie, die hadden we nog niet. We begonnen de dag in het Pentagon. Jawel, het ground zero van de Amerikaanse Defensie is gewoon te bezoeken voor burgers. Schrijf je tijdig in via de Pentagon Tours onder overlegging van je complete doopceel en je krijgt een tijdstip waarop je welkom bent. Na een veiligheidscontrole (nauwelijksnerger dan het gemiddelde vliegveld) ben je binnen.

20160505-192536.jpg
De tour wordt verzorgd door soldaten van alle krijgsmachtdelen, die dat als enige taak hebben. Niks uitzending naar Irak, maar in de vouw en gepoetst toeristen rondleiden. Dat doen ze dan wel weer erg goed. Iedereen die deze baan wil moet 33 bladzijden tekst van buiten leren en heel goed achteruit kunnen lopen. Jawel, want de gids loopt de hele rondleiding achteruit. En omdat het Pentagon zo gigantisch groot is, is dat al gauw 2,5 kilometer per toertje. Alles is dus heel groot in het Pentagon. Het aantal werknemers (geschat op 25000+ exclusief ander personeel als schoonmakers en winkelpersoneel). Er zijn meer dan 30 restaurants (alle fastfoodketens zijn vertegenwoordigd), de nodige winkels en dus tientallen kilometers gangen.

20160505-191937.jpg
Los van die ene foto hierboven mag je nergens fotograferen, op een klein hoekje na. Het monument voor de slachtoffers van 9-11 mag wel op de foto. Het is een on-amerikaans sober monument, dat wel stijf staat van de symboliek. Het bestaat uit 184 bankjes, een voor elk van de slachtoffers die die dag op deze plek vielen. De bankjes staan uitgelijnd naar het vluchtpad van de inslag van het vliegtuig. Op elke bank staat een naam, die van de slachtoffers in het Pentagon kun je lezen als je naar het Pentagon kijkt, die van het vliegtuig staan 180 graden andersom. De banken staan op leeftijd en ook nog eens op maand van geboorte. Klinkt tè, maar ziet er goed uit.

20160505-192957.jpg
We nemen de metro naar Hillwood Estate, om te lunchen met Joanneke, buza collega van Hans. Fijn als je nagenoeg overal wel vrienden en bekenden hebt zitten. Hillwood Estate is het oude huis van Majorie Merriweather Post die een geslaagde poging heeft gedaan om het kapitaal uit te geven dat haar vader met cornflakes had verdiend. Gezellig bijgekletst met Joanneke, niet in die zaal hierboven, maar in het café. Het museum slaan we over, een deel van de familie is licht museummoe.

20160505-193639.jpg
We nemen een Ueber naar de Smithsonian Zoo, die een paar kilometer verderop ligt. Panda’s zijn geweldig leuk, vooral als de baby moeder een beetje zit te zieken tijdens het eten. En omdat Panda’s 50% van hun tijd eten, valt er veel te zieken. Ook hier laat het Smithsonian zich weer van zijn beste kant zien. Uiteraard weer gratis toegang en een erg mooie dierentuin.

Marit heeft zin in frietjes en dus eet ze pizza in de Crystal City Sports Pub. In de top 20 van Amerikaanse Sportbarren. Geen idee wat de criteria daarvoor zijn, maar drie verdiepingen, met minstens 50 tv-schermen per verdieping helpen blijkbaar wel. Morgen laatste dag. Snik.

Advertenties

Over Reisfamilie

Graag onderweg
Dit bericht werd geplaatst in USA en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s