I will shot the dog


We zitten hier in het noord-westen van Letland. Het gebied heet Vidzeme en een groot deel is natuurgebied. De lokale toeristenclub heeft een folder waar een aantal zaken in staan die Lonely Planet en Tripadvisor nog niet kennen, dus die uitdaging gaan we aan.


De eerste attractie waar we naar toe gaan heeft geen adres, geen email, geen website, maar wel een acht cijfer coördinaat. Dat coördinaat pluggen we in de TomTom en via onverharde B- en C-wegen komen we terecht bij Zvirbulu Peteris. Een uiterst aimabele man, maar wel met een erg grote herdershond. Geen probleem, Zvirbulu weet wel een oplossing “I Will shot the dag”. De maatregel blijkt iets minder extreem en de rest van de Reisfamilie durft nu ook de auto uit te komen. We worden aar de workshop van Zvirbulu in de kelder van zijn huis geleid. Daar heeft hij een werkplaats en een klein museum van berkenbast potten.


In traag, maar zeer verstaanbaar Engels legt hij uit hoe je berkenbast potten maakt en hoe hij zelf het vak geleerd heeft. De laatste ambachtsman die dit vak beheerste was al 9 jaar dood toen Zvirbulu aan de gang wilde met het vak. Hij moest daarvoor ver de Oeral je in Rusland, waar er nog wat volk was die de skill onder de knie had. Zvirbulu heeft potten van over de halve wereld en praat er graag over.


We hebben hem niet gevraagd hoe oud hij is (dik over de 70 schatten we), maar met behendigheidsspelletjes kon hij de kids goed aan.


Via een coffeeshop en een weinig interessante vruchtenwijnmakerij komen we terecht bij The secret Sovjet Bunker. Gebouwd in de jaren 70, gereed gekomen in 1982 was dit de plek waar de regering van de Sovjetrupubliek Letland een  nucleaire oorlog ging overleven. Het is een complete tijdcapsule. Na de val van de muur zijn een hoop bunkers verkocht en verbouwd tot disco of bowlingmachine, maar deze is nog helemaal intact.  Hij was vreselijk geheim en maar weinig mensen in Letland waren van het bestaan op de hoogte. Hij ligt onder 5 meter beton en een meter of 16 onder de grond. Bovenop de bunker staat een revalidatiecentrum. In de communistische tijd was dit een vakantieoord voor partijbonzen en ook op die manier bleef de ware functie van het complex geheim.


Gids Nathalie (Natasssja in Russian) verzorgt een leuke rondleiding met een hoop weetjes uit de Sovjettijd. Ook na de val van de muur bleef het complex geheim tot 2003 “want toen werden we lid van NAVO en die zou voortaan voor onze veiligheid zorgen”. OK dan.


De originele posters hangen aan de muur, de originele handboeken staan nog in de kast en de luchtverversingsinstallatie en de aggregaten werken nog allemaal. De bunker zou zo weer in gebruik genomen kunnen worden. Hopen dat ze hem voorlopig niet nodig hebben.


Frank wordt verzocht achter het bureau van de Secretaris Generaal  van De Letse Communistische Prtij plaats te nemen en een toespraak te houden in de eigen landstaal. Frank’s bijdrage: “Oh, Wà, Hé, het complete Brabantse alfabet”. Op verzoek van Nathalie vertaalt Hans het als een taal uit het Zuiden van Holland, die hij onvoldoende beheerst.

De rondleiding duurt anderhalf uur een wordt afgesloten met vrolijke Russische gramofoonmuziek en het passen van historische gasmaskers. Daarvan werden er meer dan 10.000 in de bunker aangetroffen en die worden tegenwoordig voor het luttele bedrag van 6 euro te koop aangeboden. Mooi souvenir van een apart bezoek en een stukje recente geschiedenis.

Over Reisfamilie

Graag onderweg
Dit bericht werd geplaatst in Baltics en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.