Wildlife. Van de ongewenste soort. 


Disclaimer: dit verhaal gaat niet over het beest hierboven. Maar even terug. Vandaag hebben we een reisdagje naar Vientiane. Na het ontbijt bij Green Reetaurant met vier broodjes omelet en fruitsalade, haalt mr. Vongsavanh ons om 10 uur op. Om de trip een beetje te breken hebben we een omweggetje ingelast via de Lao Zoo.


Dat is dus het welkomstbord, waarschijnlijk niet meer opgeknapt sinds de communisten in 1975 aan de macht kwamen. Het ziet er allemaal niet gelikt uit, maar het is ook niet zo slecht als de dierentuinen die we op andere plekken in Azië wel gezien hebben. Er wordt in deze dierentuin samengewerkt met het Laos Wildlife Rescue Center en met dierentuinen wereldwijd om dieren te redden. Een deel van de verblijven ziet er uit alsof ze in 1950 nieuw waren, maar een ander deel is gloedjenieuw. Het stikt van de beren (veel gered) en de krokodillen (fokprogramma voor bijna uitgestorven soorten). Voor Mirjam had dat laatste niet perse gehoeven.


Na het bezoek aan de dierentuin zijn we een uur later bij ons overnachtingsadres bij Vientiane. Op aanraden van Ingrid die in Laos gewoond en gewerkt heeft overnachten we bij The Jungle House dat gerund wordt door Mike en Sukiet Boddington, eem kwartiertje van het centrum van Vientiane. Mooi eigen huis in de tuin, met een grote woonkamer en twee slaapkamers. En natuurlijk enige huisbewoners in de vorm van tjitjaks en gekko’s, want je zit wel in de Jungle.

Het verblijf is all inclusive, dus om zeven uur gaan we aan tafel met Mike en Sukiet. Lekker eten, Laarp en aubergine en een gezellige tafelconversatie. Tot het gaat over het wildlife dat niet in de dierentuin wordt getoond, maar wel in en rond het huis scharrelt. Mike vertelt met net iets te veel enthousiasme over alles wat rond en in het huis kruipt of kan kruipen. Marit wordt steeds banger en Mirjam steeds bozer over de (hopelijk, please, please) iets te sterk aangezette verhalen over muggen, schorpioenen, slangen etc. etc.. Niet leuk, want we moeten ook nog terug naar ons huisje, over een donker paadje tussen de bomen door. En dan zit er ook nog een gigantische spin waar Frank ven de nadruk op vestigt met zijn zaklamp.

Benieuwd of we vannacht nog slapen. Thanks Mike!

Over Reisfamilie

Graag onderweg
Dit bericht werd geplaatst in Maleisië en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.