Evaluasie – penilaian – การประเมินผล – evaluation – ການປະເມີນຜົນ – evaluatie

We zijn weer thuis, dus tijd voor, nou ja, wat de titel van deze blog is dus. ‘Hoe hebben jullie in hemelsnaam voor de combinatie Thailand, Laos, Maleisië en  Singapore gekozen?’ is een vraag die ons regelmatig gesteld is. Tsja, Hans wilde wel weer naar Azië (wil ie altijd), Frank ook (maar dan niet weer Thailand), Mirjam wilde weer duiken maar (durfde na bijscholing op Ko Tao bij Impian van Robert Rehmrev) op een andere plek: we hadden goede herinneringen aan Tioman en de kinderen wilden graag naar Singapore (omdat ze daar allebei een beetje ziekjes waren acht jaar geleden). Laos stond op het verlanglijstje en je hoeft er geen malariaprofylaxe meer voor te slikken, wat googelen en zo kwam dus de route Chiang Rai, Slow boat over de Mekong, Luang Prabang, Vang Vieng, Vientiane, Tioman Island, Singapore tot stand.


“Helemaal Zen dus?” Nou nee, niet helemaal. De valkuil waar we (lees Hans) weer instapten is dat ie de eerste dagen te veel wil doen, terwijl de rest van de familie nog zwaar aan de jetlag is. Ook nu weer; niet verstandig dus, want het leidt tot een verminderde Zonnatura-atmosfeer zeg maar. En daarbij regende het wel errug veul de eerste dagen.


De tweedaagse boottocht over de Mekong was dan weer wel erg ontspannend. Beetje hangen, naar buiten kijken, lekker eten, helemaal prima.


Vijf dagen in Luang Prabang was ook fijn. Luang Prabang is een werelderfgoed stad, er mogen dus geen lelijke betonkolossen gebouwd worden en het heeft nog steeds een beetje de Franse koloniale sfeer. Een van de leukste activiteiten was het praten met jongeren bij Big Brother Mouse. Zij leren Engels, wij leerden van alles over het leven van tieners en studenten in Laos.


Dat rustatieke heeft het (ex) backpackerdorp Vang Vieng totaal niet. Nu al overlopen door Koreanen en Chinezen en er worden nog veel meer grote hotels bijgebouwd. Een kilometer of tien buiten het stadje zit je wel weer heerlijk midden tussen de rijstvelden. Die met het omringende groene berglandschap een verpletterend ‘schoon’ plaatje opleveren. We hadden hier bijna een puppy geadopteerd (die meeliep en telkens van het pad in de paddy belandde).


Ook de kayaktocht een van de hoogtepunten van de vakantie. 15 kilometer, waarvan 12 in de stromende regen. En stromend:;echt stromend, zo stromend dat de contactlenzen bijna uit de ogen spoelden. Maar juist die eerste 12 km alleen op het water door dat prachtige landschap. Zelfs de regendruppels op het water. Fantastisch mooi. Intens van genoten!


Vientiane is ook een grote stad, maar met heel mooie tempels. Het verblijf in het gastenhuis bij Mike en Soukiet was even wennen (vooral vanwege het aangekondigde “Wildlife in de jungle”), maar de Wildlife viel mee. Mike en Soukiet waren heel gastvrij. Mike was bovendien een geweldige gids en echt een fijn mens.


Een week duiken op Tioman Island was inspannend (met Hans’ drie duiken per dag) maar vooral ook ontspannend doordat iedereen helemaal zijn eigen ritme kon volgen. Het hotelletje was geweldig (sommige dingen doen Duitsers uitstekend) en iedereen kwam echt tot rust. Nou is een eiland zonder auto’s natuurlijk ook wel heel fijn. De duikschool was lekker relaxed, met een gestructureerde instructie voor iedere duik. Voor wie Marit gemist had:


Singapore is dan weer niet rustig, maar wel georganiseerd. Echt een wereldstad, maar dan zonder de nadelen? Het lijkt een beetje op de Truman-show, maar toch weer niet. Ondanks de schaalgrootte zijn Singapore en de Singaporezen uitermate vriendelijk en behulpzaam. Geweldige musea en het is ook zo’n beetje de Food Capital of the World. Alle keukens vertegenwoordigd en allemaal lekker.


Ook wel een prijzige stad (de duurste van de wereld zeggen ze, ik denk dat New York nog wel wat duurder is). Onvoorstelbaar wat er allemaal aan dure auto’s voorbijkomt. Lamborghini’s, Maserati’s, Ferrari’s, Porsches; allemaal zomaar in het wild. De Mercedessen en BMW’s zijn al helemaal niet te tellen.


En een goed feestje bouwen kunnen ze ook. Het Civic District Outdoor Festival was geweldig. Iedereeen blij en vrolijk, overal muziek, een geweldige lichtshow, geen zattemansbende, kleine kinderen gezellig erbij en zelfs geen plastic bekertje op straat.


En we kunnen tegenwoordig met Frank en Marit op stap; ook leuk.


Nog even langs geweest in het Bencoolen Hotel, waar Hans 31 jaar geleden verbleef. Het is net gereorganiseerd en een deel van het personeel uit die tijd werkt er nog steeds. We herkenden elkaar niet meer.


De laatste dag in Singapore regende het net zo hard als in het begin van de vakantie in Chiang Rai. Dat is misschien ook maar goed als je afscheid moet nemen?! Het mocht de pret niet drukken. Heerlijke vakantie.

Advertenties
Geplaatst in Laos, Maleisië, Singapore, thailand | Een reactie plaatsen

Weer thuis

We zijn weer thuis en liggen te jetlaggen. De evaluatie volgt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Slechte tijden toen, heel goede tijden nu.

We starten de dag met een stukje militaire historie. Tegenover ons hotel ligt Fort Canning Park, locatie van, inderdaad, het voormalige Fort Canning. Rond 1880 gebouwd als artilleriefort, maar na de Eerste Wereldoorlog had men ook hier door dat statische verdedigingsopstellingen niet meer zo goed werkten. Dus werd het fort ontmanteld en vervangen door een Hoofdkwartier voor de Far East Army en een bunkercomplex waar vanuit in voorkomen geval de strijd joint geleid zou kunnen worden. Die strijd begon op 8 december toen de Japanners anderhalf uur na Pearl Habour Maleisië aanvielen. Hoewel de Britten drie keer zo veel personeel hadden als de Japanners, was het vang het begin een ongelijke strijd. De Navy werd op dag één al uitgeschakeld omdat de twee schepen waaruit ze bestond meteen werden weggebombardeerd. Met de Airforce ging het al niet veel beter. De vliegtuigen waren oud (er werd nog met dubbeldekkers gevlogen) en geen partij voor de Japanse Zero’s.


Met de Army ging het niet veel beter. Hoewel het leger beschikte over Britse, Maleise, Australische en Indiase troepen en uit 150.00 man bestond wasze geen partij voor 50.000 Japanners, die gevechtservaring hadden opgedaan in China en bijvoorbeeld beschikten over 150 tanks. De Britten hadden er nul en het anti-tankgeschut dat er was, was zo onhandelbaar, dat er niet eens mee geoefend was.

Capitulatie

Binnen twee maanden dreven de Japanners na hun landing in Noord Maleisie de Britten terug naar Singapore. Waar op 15 februari de capitulatie onontkoombaar was. Dit hele verhaal wordt keurig verteld in de voormalige bunker op Fort Canning Hill, die tegenwoordig als “Battle Box “Museum is ingericht.

Uitzicht vanaf de daktuin 12e verdieping Orchard Central shopping mall

Na alle oorlogsverslagen maken we een toertje langs wat shoppingcentra op Orchard Road. Dat het Singapore na de oorlog niet slecht vergaan is, is duidelijk. Van lage lonen concurrent van Hong Kong is het geworden tot een high tech handels en financieel centrum en, zegt men, de duurste stad ter wereld. We hebben al wat dure mals gezien in Bangkok en Kuala Lumpur, maar dit is wel de max.


Frank loopt voortdurend te smullen van de Maserati’s, Lamborghini’s, Rolls Royces, Ferrari’s en wat er verder allemaal aan moois in het wild voorbij komt.


Na een korte siësta vertrekken we naar het Civic District waar dit jaar ter gelegenheid van de Nationale Feestag op 9 augustus voor de eerste keer het oitdoorfestival georganiseerd wordt. Strak uiteraard, op zijn Singaporees. Heel het festival-district is afgezet met 5 meter hoge hekken op betonnen voet, maar ook vriendelijk. Duizenden mensen bij elkaar die plezier hebben, geen enkele wanklank, geen enkele plastic beker op de grond, geweldige sfeer.


De musea zijn gratis toegankelijk, overal is livemuziek, er is uiteraard eten, maar de topattractie is Hermera’s dream, een multimediaspektakel in vijf delen dat op vijf verschillende gebouwen geprojecteerd wordt. Geweldig mooi gemaakt. We kijken een paar delen op verschillende plekken, drinken een biertje, genieten van de muziek, Frank en Marit browsen door stapels ElPe’s en we kletsen wat met de LP-verkoper. 

Het is overduidelijk stapavond. Over een overvolle Clark’s Quai wandelen we richting hotel. Het stikt er van de bars en restaurants, waarvan er heel veel live muziek hebben. We hebben nog wel zin in een snackje en komen terecht bij McGettigans, een Ierse Pub. Erg goed eten, hamburger van Wagyu-rund en zo en uiteraard Guinness and Kilkenny. Gecombineerd met geweldige live-muziek is het een goed slot van de avond. Rond 12 uur zijn we vrolijk terug in het hotel.

Geplaatst in Singapore | Tags: | 1 reactie

Dienstmededeling 


Het is hier te gezellig en al 2400 uur geweest. De @reisfamilie-update van gisteren volgt morgen. #ilovesingapore.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Innovatie en historie, goede combi

Weer een volle dsg vandaag. We beginnen met een beetje werken voor Hans. Jasmijn heeft een bezoek geregeld aan de Advanced Innovation Exchange van Cap Gemini. Een innovatiehub waar de uitdagingen van de klanten van Cap gekoppeld worden aan niet alleen de mogelijkheden van Cap Gemini, maar uitdrukkelijk ook aan die van kleine innovatieve startups. 


We worden vriendelijk ontvangen ne er wordt uitgebreid de tijd genomen om werkwijze en resultaten toe te lichten. De applicatie idemvoor banken gebouwd is waarin in klanten gevolg worden is trouwens bijna ‘Big Brother’-eng.


We wandelen naar Chinatown. In de jaren tachtig van de vorige eeuw was Singapore druk bezig alles wat oud was te slopen en te vervangen door flats. Net op tijd kwam de regering er achter dat toeristen misschien wat anders willen zien als alleen maar flats. De kaatste restanten werden dus bewaard en little India en Chinatown zijn twee van die restanten.


Midden in Chinatown ligt overigens Sri Miriaman, de belangrijkste hindoetempel van Singaporees 100 meter verderop een moskee; weer een mooie illustratie hoe de verschillende bevolkingsgroepen van de stad vredig met elkaar samenleven. 


Dat het allemaal zo vredig samenleeft heeft twee redenen: het gaat economisch erg goed met het land en de regering is redelijk strict om het maar vriendelijk uit te drukken. We eten een hapje in het museum van Aziatische Beschavingen dat we daarna bezoeken en wandelen door naar de Merlion; het nationale symbool van Singapore. Met nog 400 toeristen maken we selfies met de zeeleeuw.

In de aanloop naar de Nationale Feestdag op 9 augustus is de luchtmacht druk haar show aan het oefenen. Het is ook geest in het Civic District, met avondopenstelling van de musea, straattheater, een foodfestival en muziek. De reisfamilie is na een lange hete dag wat moe en het kost wat moeite om consensus te bereiken hoe de dag af te sluiten. Dat lukt uiteindelijk met een fijn terras aan het water van Clarke’s Quai, met lekker Indiaas eten, een biertje en een cocktail.

Geplaatst in Singapore | Tags: | Een reactie plaatsen

Granulatie, Geschiedenis, Ganesha

Een titel die een eentje allitereert is altijd lekker. Wat niet zo lekker was, was een wondje langs de nagel van Hans’ duim. Opgelopen bij de tweede dag duiken en het ziet er uit alsof een stukje binnenband naar buiten puilt langs de nagel. Granulatieweefsel, Google het maar niet. Op 150 meter zit een metrostation met een huisartsenpraktijk (handig) en daar ga ik toch naar toe, met name omdat de vinger wat ontstoken lijkt. De dokter kijkt er naar en zegt dat ik twee keuzes heb: antibiotica en in Nederland weg laten snijden of hier in Singapore weg laten snijden. Zij zelf kan het niet, maar ze geeft me een paar adresjes waar het wel kan. Een kilometer verderop zit een medisch centrum waar allerlei specialisten als kleine zelfstandigen hun nering drijven. Ik kan terecht bij Dr Patricia Ng Pei Ling, die snijden niet nodig vindt. Gelukkig. 10 minuten later sta ik met antibiotica en 210 Singaporese dollar lichter op straat. 

Sir Raffles, de grondlegger van Singapore

Ik scharrel bij drie winkels ontbijt bij elkaar dat we op de hotelkamer opeten. Daarna gaan we naar het nationaal museum van Singapore. Mooie tentoonstelling, waar we met lunch mee dik 3,5 uur doorbrengen. Bijzonder hoe Singapore van een zompig eilandje in twee eeuwen een wereldstad wordt waar dik geld wordt verdiend.


In little India laat Hans zijn haar knippen en Marit haar hand henna-en.


De dag was inmiddels al goed gevuld. Mirjam en Marit gaan nog even shoppen op Orchard Road, waar zelfs een echte shopaholic waarschijnlijk een maand of drie nodig heeft om alle winkelcentra geheel te bezoeken.

We sluiten de dag af bij de Gardens by the Bay, waar elke avond een uiterst chauvinistische Sound en Lightshow wordt gehouden op een stuk of tien artificiele bomen. Het park is een van die gecultiveerde attracties, waar Singapore patent op lijkt te hebben. De show is licht daft, maar tick in de box en in het park zit ook Satay by the Bay, waar we eten met hamburger, Indiase patatbakster en curry en, inderdaad, satay. 

Geplaatst in Singapore | Tags: | Een reactie plaatsen

Divemaster in spé?


Na een week moeten we afscheid nemen van Tioman, een vertrek dat voor iedereen te vroeg komt. Er volgt een stevige reisdag. Zeven uur op, half negen op de veerboot naar Tanjung Gemok. Daarmee hebben we ons zelf wel gematst, de boot naar Mersing vertrok al om half zes, dus dit is beter. Terwijl we op de boot staan te wachten, doet Marit even letterlijk het laatste stuk van de zeer standaard duikbriefing na:

Zo gaat ie dus letterlijk.

De veerboot komt rond twaalf uur in Tanjung Gemok, tijdje een taxi zoeken, tien voor een in de taxi op weg naar de grensplaats Kota Bahru, waar we om half vier hadden kunnen zijn.


Inderdaad, we hadden al zo onze twijfel, het was een oud barrel en de auto lekt water. Bijvullen helpt op een gegeven moment ook niet meer en met een kokende moter zoekt onze chauffeur vervanging, die nooit slechter kan zijn.


Wel dus. Nog ouder, nog minder schokbrekers, we zwalken de laatste drie kwartier onder de weg. Toch nog ren Bertje een avontuurlijke vakantie. Uitboeken uit Maleisië gaat supersnel en ook Singapore in gaat prima. De vorige keer stonden we meer dan twee uur te wachten voor Singapore alleen al. Maar het kost nu alles bij elkaar een drie kwartier of zo. Daarna et Ueber naar het YWCA, waar de village people dan weer geen lied van hebben gemaakt. We krijgen eerst kamers aan de kant waar gebouwd wordt. Dat scheen geen probleem te zijn, want ze beginnen om 10 uur en houden om 0530 op. Ze bedoelde het schijnbaar omgekeerd. Nou ja nieuw kamers aan de rustige kant. Al wordt de rust op dit moment verstoord door 300 Chinese kinderen op schoolreisje. Vooruit dan maar weer. Truste!

Geplaatst in Maleisië, Singapore | Tags: | Een reactie plaatsen