Volgend jaar weer?

Vakantiestemming moet je gewoon vasthouden; vandaag in Leiden.

Tijd om de balans op te maken nu we een paar dagen thuis zijn en de jetlag begint af te nemen.

“Helemaal goed. We hadden met gemak langer op het eiland kunnen blijven. De timing van vluchten en auto’s was slim allemaal. Duiken was prima.” Mirjam.

“Niet gigantisch veel variatie, maar heerlijk relaxed; lekker duiken”. Frank.

Beste souvenir: recept van Mawar’s bananecake

“Volgend jaar wil ik nog veel langer duiken. Het was gewoon een leuke vakantie. Kritiekpuntje: de films waren wat weinig divers op het vliegtuig.” Marit.

“Geweldige vakantie. Wat is Tioman een heerlijk rustig De reisfamilie is blijkbaar het meest op zijn gemak op een tropisch eilandje. En duikend!’ Hans.

Nou kortom: iedereen blij. Volgend jaar weer?

Advertenties
Geplaatst in algemeen, Maleisië, Singapore | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Weer thuis

IMG_1058

We zijn weer thuis. En dat we op de foto hierboven zo lachend in het vliegtuig zitten, is niet omdat we het fijn vonden om weer naar huis te gaan. Integendeel, de hele reisfamilie had met gemak nog een week of meer op Tioman willen blijven. Maar ja, aan alles komt een eind. Dat we toch lachen heeft alles te maken met de veiligheidsvideo van British Airways.

Voor de rest geld voor BA: (redelijk) vlug, veilig (vermoeden we) en (redelijk) voordelig. Het was wel een beetje rommelig op de terugweg, de flight attendants maakten een redelijk onoverzichtelijke toestand van de maaltijden. Maar voor de rest was het slapen en video’s kijken. Tussen het vertrek uit het hotel in Singapore en de huisdeur in Nederland zaten 21 uur. Omdat we pas om 20.00 uur vertrokken valt er nog wat bij te slapen dus.

De evaluatie volgt ergens in de komende dagen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kunst of shoppen, thali, knipbeurt, biercafe.

Familieportret van Chen deed me meteen aan andere familie denken

De kinderen willen shoppen, Hans heeft zaterdag de National Gallery gemist, dus de reisfamilie splitst zich op in twee groepen. Die National Gallery is dus echt geweldig mooi. Het gebouw bestaat uit de oude rechtbank en het oude stadhuis, die aan elkaar zijn gebouwd. Dat is op een bekwame manier gedaan en anders dan in het Rijksmuseum wordt je in het tussenstuk niet van je sokken gefietst. De collectie is vooral samengesteld uit Singaporese artiesten van de laatste 200 jaar! Met ook aandacht voor koloniale kunst. Je kunt er zo uren doorbrengen. Leuk zijn de suppoosten, die na wat doorvragen graag vertellen over hun favoriete stuk.

Timothy legt zijn favoriete schilderij uit

Hier een kleine selectie uit de grote collectie:

We pakken een Grab naar Little India voor (wat anders?) een Indiase Thali.

En een knipbeurt

De reisfamilie wordt herenigd en we drinken een laatste biertje op Clarke Quai.

Daarna inpakken en douchen

(Dat past dis echt in twee rugzakken) en naar het vliegveld. Bijna thuis….

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

The Truman show?

Is Singapore perfect? Ik denk het niet. Zo is er wel het een en ander over het politieke systeem op te merken en Singapore is de op drie na duurste stad ter wereld om in te leven (en vakantie te vieren ook denken we). Maar het is hier allemaal wel erg goed geregeld, schoon, vriendelijk en vul maar in. Misschien iets te perfect? Misschien wel. De draconische boetes op bijna alles zorgen voor een bovenmatig schone stad. Daarnaast zijn de straffen voor misdrijven zoals bekend ook niet mals. Doodstraf verplicht voor drugshandel zorgt ervoor dat ons soort coffeeshops Singapore nog niet bereikt hebben. Het voelt af en toe een beetje onwerkelijk, alsof je als Jim Carrey rondloopt in de Truman Show.

Maar dat alles gezegd hebbend; het is wel leuk allemaal hier. De reisfamilie heeft wel wat met Technologiemusea, dus we beginnen vandaag in het Science Center in Jurong, zo’n 18 kilometer vanaf downtown Singapore. Weer zo’n Evoluon ervaring, perfect uitgevoerd.

Leuke kijk- en doeervaringen en allerlei thema-afdelingen, waarvan die over angst een van de leukste was en die over oud(er) worden een van de meest confronterende.

Ook confronterend: een Durian McFlurry “McDonalds gift to the nation”. Zelfs de nasmaak van een hapje kwam uren later nog maar boven. Durian? Not even once.

Chinatown is in hoge mate toeristisch, maar wel leuk, dus we maken een rondje. gevolgd door een bezoek aan een (één) winkelcentrum op Orchard Road.

Ook leuk in Chinatown; gratis behandeling van allerlei kwalen door middel van handoplegging. Wij denken dat het effect psychisch is.

We sluiten af met een maaltijd bij Maxwell Road en een ontmoeting met Bryan, een oud-collega van Hans. Perfect dagje, morgen moeten we naar huis.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Een heet goedje en een mooi museuml

Op vrijdag verlaten we helaas Tioman en met de boot, een taxi en een Grab zijn we 7,5 uur later in ons YWCA hotel in Singapore. Het zal 1986 geweest zijn dat Hans voor het laatst naar de Tiger Balm Garden is geweest. Hoogste tijd dus voor een hernieuwd bezoek. Haw Par Villa, of Tiger Balm Garden is vernoemd naar de broers Aw Boon Haw en Aw Boon Par, die vanuit Burma emigreerden naar Singapore en daar een kapitaal verdienden met de rode variant van Tijger Balsem. Die rode is nog erger huidverbrandend dan de witte, maar dit terzijde. Naast de balsem zetten de broers ook nog een aantal andere bedrijfjes op, waaronder een aantal kranten.

De broers waren ook filantroop en steunden veel goede doelen. Ze wilden daarnaast de Chinese gemeenschap ook morele lessen meegeven. Daartoe werd in 1937 een beeldendienst geopend met Chinese sagen en legenden. Zeg maar een soort Chinese Efteling zoals Anton Pieck hem ooit startte. De beeldentuin heeft regelmatig op instorten gestaan, is ooit commercieel uitgebaat (maar toen kwam er geen hond meer) en is nu in redelijke staat en gratis toegankelijk.

Het park is goed voor anderhalf uur (kindonvriendelijk) amusement.

National Gallery

Na de Tijgerbalsemtuin gaan we naar de National Gallery, waar we eerst een hapje eten. Marit voelt zich een beetje Bleuh, dus die gaat met Hans terug naar het hotel. Mirjam en Frank bezoeken het museum. Je kunt merken dat er geld zit in Singapore, want het museum heeft veel mooie stukken. Wat voorbeelden:

Epiphany, Robert Walker 1942 (gem aka tin Jappenkamp)

En nog veel meter moois.

’s Avonds gegeten bij Maxwell Hawker Centre in Chinatown. Heerlijk!

Geplaatst in Singapore | Tags: | Een reactie plaatsen

Groundhog Dayl

Op zich zijn de dagen hier wel voorspelbaar.

07.15 Wekker loopt af

08.00 Ontbijten met bananenpannenkoek of omelet bij AF Restaurant

08.30 Verzamelen voor de boot

09.00 Boot vertrekt

09.30 Eerste Duik

10.45 Pauze met hapje rijst of mihoen (soms zelfs met kip, altijd met sambal)

11.30 tweede duik

13.00 Terug in ABC

14.30 Vertrek voor de middagduik

15.00 Derde Duik

16:30 Terug in ABC; onderhoud aan uitrusting, douchen, eerste biertje

18:00 Blog schrijven, nog een biertje, pelpinda’s

19.30 Diner

21.00 tijd voor een biertje

22:30 bedtijd

Nou zijn daar wel variaties op. Zo heeft Hans zoals gemeld de Rescue Diver cursus gedaan en hebben Mirjam en Marit hun Advanced Open Water cursus succesvol afgesloten. Frank had helaas te veel last van zijn oren om daar aan mee te doen.

Verder hebben we de verloving van duikinstructeurs Kara en Darren meegevierd:

Werd er gekaart:

De verjaardag van Danny gevierd

Bananencake gekocht en gegeten

Gefietst naar Tekek

En hebben we heeeeel veeel Nemo’s gevonden.

Helaas was het alweer de laatste dag.Morgen gaan we terug naar het vasteland en naar Singapore.

Geplaatst in Maleisië | Tags: | Een reactie plaatsen

Oké? Of niet oké?

Marit en Hans aan het diepduiken

Het is inmiddels woensdagochtend. Op het overdekte terrasje van de bar wachten Marit en ik op instructeur Darren.

Gisteren heeft Marit de drie laatste duiken gedaan om Advanced Open Water Diver te worden. Darren overhoort straks nog wat theorie en dan is Marit zeker geslaagd. 👌🏽

Hans heeft al eens geschreven over de ontelbare Padi-cursussen, he? Zondag had Boboy gevraagd of Marit haar ‘Advanced’ al had? Dat bracht haar op het idee om die cursus dan maar te volgen. Zelf ben ik nogal een ‘Mit-geh-Pumuckl’ en Marit vond het oke 👌🏽dat ik meedeed. En zo kwam het dat we maandag begonnen met twee van de vijf Advanced modules.

Maar dinsdag haakte ik al af. Een vage verkoudheid en heel duidelijke hoofdpijn (die me al een kleine week pestten) lieten zich niet langer negeren. Alle Paracetamol, fluimicil en strepsils ten spijt. Niet oké dus en heel frustrerend 🤧 Maar ik mocht niet klagen, want Frank moest al eerder switchen naar bovenwater activiteiten zoals lezen, muziek luisteren, fietsen, genieten van het uitzicht.

Enfin. Marit heeft dinsdag wel gewoon de laatste drie duiken voor de cursus gedaan. Of eigenlijk niet ‘gewoon’ want ze deed het heel goed. Bij de diepe wrakduik was het zicht niet geweldig en er stond ook nog een flinke stroming waar ze een flink stuk tegenin moest zwemmen. Soms zit het mee, soms zit het tegen: ook met duikomstandigheden. Marit was ’s avonds dus echt wel moe. Maar boven haar hamburger was ze al een nachtduik aan het plannen en bedacht ze, hoe ze zo snel mogelijk terug kon naar dit duikparadijs. Overmorgen moeten we al terug naar het vaste land en Marit heeft bij het idee alleen al heimwee naar Tioman. Ach we zijn allemaal verliefd op dit plekje, dus dat komt wel goed, oké 👌🏽

Vanmiddag zijn Marit en Hans nog naar een ander wrak gegaan. En ik heb toch weer één duik voor de cursus gedaan. Visherkenning. Als je echt probeert alle verschillende visjes op te schrijven en te tellen, merk je extra goed hoe ontzettend veel er hier te zien zijn. En op 3-5 meter diepte, dus je ziet alle kleuren van de regenboog 👌🏽

De tijd dringt en we willen nog zo veel, dus vanavond gaan Hans en Marit nog een nachtduik doen. Morgen hoop ik mijn Advanced af te ronden. Als mijn oren maar klaren, zal dat best wel gaan 👌🏽

CT (not her real name, but it sounds like that in Malay), most social (gezelligste) employee of B&J diving.
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen